Ali Çavuş çok kan kaybetmişti. Artık dua etmeyi bırakmış iyice umutsuzluğa gark olmuştu. Yüzü bir meşin parçasının iki ucundan tutulup bir çekip bir bırakılması gibi önce gerginleşip sonra büzülüyor, tüm bunlar nefes alışıyla ritmik bir şekilde gerçekleşiyordu. Ağzından gelen gıcırtıdan dişlerindeki basıncı hissediyordum. Biraz daha bastırsa ön dişlerinin parçalanması içten bile değildi. Onu cesaretlendirecek bir şeyler dedim de ne o duydu ne ben hatırlıyorum o sözleri.