17 MAR 2022 · Lieve COC-collega,
Op 1 februari kwam een droom van mij uit. Toetreden tot de personeelsgroep van mijn geliefde vakbond COC. Ik doe dit met heel veel goesting, vertrouwen en zin voor avontuur.
Ik wil je vandaag over een kant van mij vertellen, waar ik lang met niemand kon en durfde over praten. Dit schooljaar is op persoonlijk vlak, heel moeilijk begonnen.
Tijdens de lancering van het thema van De Warmste week 2021 op de radio, werd als het ware de doos van Pandora geopend. De slagzin “Kunnen zijn wie je bent!”, heeft een ware tsunami aan gevoelens losgemaakt. Het is toen dat Ik besefte dat ik niet langer verder kon leven zonder mijn intieme kring in te lichten.
Schoorvoetend heb ik als eerste mijn partner, Veerle ingelicht. Tijdens de maanden die volgden werd alles emotioneel en psychisch zwaarder. Hoe langer ik de dingen ontkende, hoe moeilijker het werd om zelfs de meest simpele zaken aan te pakken. Ik zat op een weg die zou uitmonden in een zware depressie met alle gevolgen van dien. Dat wilde ik kost wat kost vermijden.
Tijdens mijn puberteit had ik het gevoel dat ik geen normale jongen was. Het leek erop dat onze Lieveheer mij meer vrouwelijke hormonen, dan de doorsnee jongen heeft gegeven. Dit fenomeen zorgde ervoor dat ik eigenlijk al heel mijn leven op zoek ben naar mezelf. Maar ook dat ik mezelf steeds weggeduwde voor de emoties en de gevoelens die ik had.
Zo ben ik op 10 november 2021 bij psychologe, Liesl terecht gekomen. Zij is gespecialiseerd in genderkwesties. Zij bevestigde wat ik ondertussen eigenlijk wel wist maar niet durfde bevestigen of onder ogen te komen.
Jij, jij bent een ‘transgender’ zei ze, en daar is niets mis mee. Je bent niet ziek en je hebt geen psychisch probleem dat moet opgelost worden.
Die eenvoudige uitspraak heeft een enorme rust over me gebracht. Eentje die ik nooit eerder mocht ervaren. Een positief resultaat van deze rust is dat ik plotseling ben gestopt met nagelbijten :-).
Transgenders bestaan er in verschillende stadia en ieder volgt haar eigen traject. Samen met mijn psychologe ben ik aan de slag gegaan in het aanvaarden van mezelf en dat ik gelukkig mag zijn met wie ik ben. Ja collega, ik ben nu gelukkig, maar ik geef toe soms flakkeren er momenten op die moeilijk zijn.
In de jaren dat dit bij mij (vroeger dus) tot uiting begon te komen, vond ik er geen informatie over. Sterker nog, alles zat in een taboesfeer. Ik dacht ook dat ik de enige was die hiermee worstelde.
Door mijn gezondheidsproblemen groeide ik ook niet op in een omgeving met veel diverse leeftijdsgenoten. Tegenwoordig vind je gemakkelijk info en is transgenderisme meer aanvaard.
De moeilijkste stap die ik diende te nemen, is afgerond. Mijn intieme kring die bestaat uit de drie belangrijkste vrouwen in mijn leven (mijn mama, mijn partner Veerle en mijn zus), mijn petekind en Veerle haar kinderen zijn op de hoogte van mijn transgenderisme en mijn besluit om als vrouw verder door het leven te gaan. In de gesprekken, de voorbije maanden die ik met mijn mama en zus had, kwamen anekdotes, belevingen en gevoelens uit mijn jeugd terug naar boven.
Tijdens de afspraken met Liesl kwam vaak de ‘sociale transitie’ ter sprake. Een sociale transitie is dat je langzaamaan maar effectief gaat leven als vrouw. Dat gaat van andere voornaamwoorden gebruiken (ze/haar), voornaamsverandering in de omgang en op niet officiële documenten. Maar evengoed gaat het over een andere stijl van kleding, haarstijl, wel of geen borstprotheses en noem maar op. Voor wie het zou gemerkt hebben, mijn kapper is niet dood maar nu weet je waar deze verandering vandaan komt.
“Het veranderen van job opent voor jou een nieuw hoofdstuk in je leven.”, zei Liesl me. “Waarom zou je je sociale transitie er niet aan koppelen?”. De angst sloeg me om het hart. Ik vond een hoop argumenten om niet volmondig JA te zeggen.
In de daaropvolgende gesprekken met Liesl maar ook met mijn intieme kring en werkgever, hebben we de voor- en nadelen naar boven gebracht. Twee belangrijke gegevens speelden mee: ik ben voor de meeste van jullie geen onbekende en we werkten nog veel op afstand. Deze boodschap, lieve collega’s wilde ik niet onpersoonlijk doen via een mailtje. Ook wilde ik mijn verhaal aan iedereen in één keer vertellen.
Ik ben daarom blij maar ook zenuwachtig, dat ik vandaag mijn verhaal in alle openheid en eerlijkheid fysiek kan doen. Ik geloof sterk, ook al overval ik je hiermee, dat het respectvoller is om het je zo snel mogelijk tijdens een fysieke samenkomst te vertellen. Op deze manier geef ik je de kans om, op je eigen tempo te wennen aan mijn transitie. Aan mezelf geeft het rust omdat ik nu niet meer constant op mijn hoede moeten zijn om niet te vrouwelijke over te komen en ik kan opener zijn!
Het informeren van mijn bredere kring, waaronder jullie is bijna voltooid. Zodra deze fase volledig afgerond is, zal ik ook veranderingen op sociale media uitvoeren zoals het gebruiken van een nieuwe voornaam.
Onlangs heb ik me aangemeld bij het gendercentrum van het Ziekenhuis Oost-Limburg Campus Sint-Jan. Zoals in de meeste centra zijn er lange wachtlijsten. Daarom ben ik op zoek naar ambulante trajecten om mijn transitie te vervolledigen.
Een andere, emotionele en ingrijpende beslissing die ik genomen heb is om mijn voornaam te veranderen. Serge is de naam die ik van mijn mama heb gekregen Ik ben er trots en fier op, maar naar mijn aanvoelen is het geen vrouwennaam.
De zoektocht naar een geschikte naam was niet eenvoudig. Uiteindelijk heb ik voor de naam ‘Skye’ gekozen. Hier zijn een aantal redenen voor.
De twee voornaamste zijn dat mijn voornaam diende te starten met een ’s’ zodat ik mijn persoonlijk e-mailadres niet moet veranderen en dat ik mijn handtekening kan behouden. Dat deze naam ook op een ‘e’ eindigt is mooi meegenomen. Daarnaast is de betekenis van deze naam: ‘hemel, lucht’. Mijn hemel is opengegaan en sinds de bevestiging van mijn transgenderisme heb ik meer lucht gekregen om te leven.
De juridische transitie heb ik ondertussen ook opgestart. Tussen 27 april en ten laatste op 27 juli kan ik me een tweede keer bij de Dienst Burgerlijke stand van de stad Hasselt aan bieden. Aan deze juridische transitie heb ik ook de officiële aanpassing van mijn voornaam gekoppeld.
In gesprekken die ik de laatste tijd heb gevoerd naar aanleiding van mijn transitie kreeg ik steevast enkele vragen. Misschien is het nuttig om deze nu al te stellen en te beantwoorden.
Een groot issue als het over transgenders gaat, is het gebruik van het sanitair. Ook al zijn de toiletten gescheiden, veel mensen stellen er vragen bij. In mijn situatie komt er nog een extra beperking bij. Ik hoop dat jullie al gezien hebben dat ik mijn linkerbeen niet kan plooien 😊. Wel, hierdoor kan ik enkel maar gebruik maken van het toilet voor mindervaliden op de gelijksvloer. Dat gaat soms spurten worden.
Op vragen over operaties en welke dat gaan zijn, kan ik heel kort zijn. Ik denk hier wel over na, maar dit heeft nog niet geleid tot beslissingen. Daarom kan ik niet antwoorden op deze vragen.
Mijn hoop is dat jullie mijn nieuwe ik willen omarmen en me vanaf maandag 21 maart als “Skye” willen aanspreken evenals de voornaamwoorden (ze/haar). Misschien kan mijn werk email ook op korte tijd veranderen?
Ik weet niet of je al vragen hebt of reacties wil geven na alles wat je gehoord hebt. Misschien wil je liever alles even laten bezinken. Neem gerust de tijd, ik ga pas met pensioen op 67 (of tegen dan misschien nog later).
Alle vragen kunnen gesteld worden en je zal steeds een oprecht antwoord krijgen. Dat kan ook betekenen dat ik het antwoord niet ken ofwel dat dit tot mijn privé behoort. Ik zal je dat eerlijk zeggen en hoop dat je hiervoor begrip wil opbrengen.
Ik zou mijn transitie niet hebben kunnen starten zonder de steun van mijn intieme kring, maar vooral van mijn mama, mijn partner en zus. Ik ben hen dan ook ontzettend dankbaar voor de manier dat ze met deze transitie omgaan en besef dat dit voor hen een rollercoaster aan emoties, verwerkingen en afscheid nemen is. Ook een welgemeend dankjewel aan Koen Van Kerkhoven om met een open geest naar mijn verhaal te luisteren en me te steunen.
Als jullie meer informatie willen opzoeken, dan verwijs ik je graag door naar het Transgender Infopunt.
Dankjewel om naar mijn verhaal te willen luisteren.