Günlük konuşmalarda sıkça kullanılan “lamı cimi yok” ifadesinin kökeni, Osmanlı dönemine uzanan bir yazım geleneğiyle ilişkilendiriliyor. İddiaya göre, eski metinlerde sayfa kenarına düşülen notlar üzerinden şekillenen bu kullanım, zamanla “kesinlik” anlamı kazanarak dile yerleşmiş bulunuyor.