Medytacja na Łk 1:57-66.
Narodziny Jana Chrzciciela rozświetliły życie Zachariasza i Elżbiety, przynosząc ogromną radość i zdziwienie krewnych i sąsiadów. Elżbieta i Zachariasz wiele lat marzyli o tym dniu, ale już się go nie spodziewali. Można przypuszczać, że Zachariasz czuł się opuszczony przez Boga. Bardzo długo czekał. Najpierw modlił się. Z wiarą prosząc o potomka. Ale nadszedł czas, gdy zmęczył się czekaniem. Wypełniał obowiązki wynikające z kapłańskiej pracy, modlił się, pościł i składał ofiary, ale robił to bez wielkiej wiary i nadziei, z małą miłością. Pan sprawił, że przez całą ciążę Elżbiety był niemy. Dziewięć miesięcy żył w ciszy, aby nauczyć się ufać i milczeć w obliczu tajemnicy Boga. Zachariasz. Teraz już wie, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Każdy z nas może także zadać sobie takie pytanie: Jaka jest moja wiara? Czy jest to wiara wypełniająca akty pobożności? Wiara przyzwyczajona płytka? Czy jestem jak Zachariasz zmęczony czekaniem? Każdy z nas potrzebuje czasu, ciszy, aby nauczyć się rozważać i kontemplować Boga, odnawiać miłość każdego dnia. I pamiętajmy, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych.